Scream serisi her zaman korku filmi kurallarını bilip sonra o kuralları seyircinin aleyhine çevirmesiyle yaşadı. Scream 7 serinin geçmişini kesinlikle biliyor. Sorun, bilmekle şaşırtmanın aynı şey olmaması.
Sidney'nin dönüşü yalnızca nostalji değil
Neve Campbell'ın Sidney Prescott'ı hikâyeyi serinin temeline bağlıyor. Sidney devamlılık için kullanılan bir isimden ibaret değil; seyircinin eğlence olarak izlediği bu döngülerin sonuçlarıyla yaşamak zorunda kalan kişi.
Bu nedenle Sidney'nin varlığı tekrar fikrini değiştirmeli. Bizim için yeni bir Ghostface yeni bir devam filmi; Sidney için hayatının büyük bölümünü tüketen bir düzenin yeniden başlaması.
Meta anlatı artık daha zor
İlk Scream, korku klişelerini açıklarken aynı anda kullanarak şaşırtabiliyordu. Bugünün seyircisi bu dili zaten biliyor. Bir karakterin klişeyi fark ettiğini söylemesi artık o klişeyi otomatik olarak tersine çevirmiyor.
Ghostface'in belirsizliğe ihtiyacı var
Maskenin gücü arkasında herkesin olabilmesi ve her kuşağın onu takmak için yeni bir neden bulabilmesi. Film zaman zaman bu fikri rahatsız edici bir yere taşıyacakmış gibi oluyor, sonra daha güvenli seri alışkanlıklarına dönüyor.
Sonuç
Scream 7 Sidney Prescott'ı neden sevdiğimi yeniden hatırlatıyor; aynı zamanda önceki Scream filmlerinden bazılarını neden daha çok sevdiğimi de. Ghostface hâlâ güçlü bir sinema ikonu. Serinin kendi geçmişine saygı duymaktan çok o geçmişi yeniden tehlikeye atmaya ihtiyacı var.